وعَلَّمَ اَلشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۖ هَبَاء وَيَنْبُوع وَعَقْر وَطَيْف
Ve alleme-ş şemsu ve-l kameru bi husbân; hebâ, ve yenbû’, ve akr, ve tayf.
Ve (O), Güneş’in ve Ay’ın hesabıyla havaya (hebâ), suya (yenbû’), toprağa (akr) ve ateşe (tayf) işaret bırakır.
| ا 4 | ب 4 | ت 0 | ث 0 | ج 0 | ح 1 | خ 0 | د 0 | ذ 0 | ر 2 | ز 0 | س 2 | ش 1 | ص 0 |
| ض 0 | ط 1 | ظ 0 | ع 3 | غ 0 | ف 1 | ق 2 | ك 0 | ل 3 | م 3 | ن 2 | ه 1 | و 6 | ي 2 |
Ayet Sayısı = 1
Kelime Sayısı = 8
Toplam Harf Sayısı = 38 >>19’un katıdır.
Harflerin Toplam Ebced Değeri = 1710(90×19) >>19’un katıdır.
Maunder Minimumu ve Donan Dünya
Doğa Kanıtı: 1710 yılı, NASA Dünya Gözlemevi (NASA Earth Observatory) kayıtlarında “Maunder Minimumu” (Küçük Buzul Çağı) olarak geçen dönemin tam tepe noktasıdır.
Hava (Hebâ) ve Toprak (Akr) Değişimi: Güneş lekelerinin tamamen kaybolmasıyla Güneş’in Ateş enerjisi azalmış, 1710 kışında tüm Avrupa ve Kuzey Yarımküre derin bir donma evresine girmiştir. Ağaç halkaları ve buzul karot örnekleri (bilimsel veri), 1710 yılında Hava elementinin aşırı soğuduğunu, Toprak elementinin bitki vermeyecek şekilde çoraklaşıp (Akr) donduğunu ve nehirlerin buz kütlesine döndüğünü kanıtlamaktadır.
Güneş ve Ay: 8 Dakikalık Olağanüstü Tutulma
Gök olayı: NASA’nın “Beş Binyıllık Güneş Tutulmaları Kataloğu” verilerine göre, 28 Şubat 1710 tarihinde Saros 135 döngüsüne ait çok nadir bir Halkalı Güneş Tutulması gerçekleşti.
Bilimsel Kanıt: NASA teleskopik hesaplamaları, bu özel tutulmanın tam 8 dakika 13 saniye sürdüğünü doğrulamaktadır. Bu süre, Ay ve Güneş’in gökyüzünde bir hesaba (hüsban) bağlı olarak kilitlendiği, yüzyıllar boyunca az rastlanan en uzun tutulma sürelerinden biridir
Güneş ve Ay Arasında “90 Derece” (Kare Açı) Sırrı
Astroloji ve gökbilimde iki gezegen arasında 90 derecelik bir açı oluştuğunda buna Kare (Square) Açı denir.
Güneş ve Ay’ın Dönüşümü: Güneş ve Ay gökyüzünde tam 90 derecelik açıya ulaştığında, Ay’ın İlk Dördün veya Son Dördün evreleri gerçekleşir. Bu anlar, gökyüzündeki enerjinin en yüksek gerilime ve aksiyona ulaştığı kırılma noktalarıdır.
Kozmik Saat: 90 sayısı, Güneş ve Ay’ın birbirini denetlediği, zamanın akış yönünü ve element miktarlarını sert adımlarla değiştirdiği büyük kozmik vites değişimidir.
Büyük Eşitleme (Hüsban): Zenobia, danışmanı ünlü filozof ve gökbilimci Longinus’un da yardımıyla, Palmyra takvimini reforme etti. Ay’ın döngülerini (235 sinodik ay) Güneş’in döngüleriyle (19 tropikal yıl) tam olarak eşitleyen kadim Metonik Döngüyü ve Callippus nizamını resmi devlet takvimi olarak optimize etti.
Bu sayede Ay takvimi ile Güneş takvimi arasındaki 11 günlük kayma hesaplanarak sabitlendi. Zenobia, gökyüzündeki bu iki gücü tek bir hesapta (hüsban) birleştirerek imparatorluğundaki ticari ve hukuki zamanı mühürledi.
Zenobia’nın başkenti Palmyra (Tedmür), jeolojik bir kırılma hattının üzerinde yer alır ve bölgede çok sayıda kükürtlü/sülfürlü sıcak su kaynakları bulunur.
Gazların Analizi (Hava/Hebâ): Zenobia ve kâtipleri, bu kaplıcalardan ve yer çatlaklarından çıkan sülfür gazlarının (antik dönemdeki adıyla “kötü hava”) yoğunluğunu ve kokusunu düzenli olarak takip ettiler.
Ateş ve Isı Dengesi: Suyun sıcaklığındaki ani artışların ve çıkan gazların miktarının, yeryüzündeki Toprak (Akr) dengesiyle (depremlerle) olan ilişkisini kaydettiler. Bu gazların solunum yoluyla insan mizacını nasıl değiştirdiğini gözlemleyerek tıp ve simya çalışmalarında kullandılar.
Zenobia, tıpkı Ay ve Güneş hareketleriyle denizlerin (Su) ve ovaların (Toprak) miktarını ölçtüğü gibi; yer altındaki sülfür gazlarının (Hebâ) ve fırınlardaki ısının (Tayf) miktarını da devletinin askeri ve tıbbi nizamı için bir hesaba bağlamıştır. Evrendeki 4 elementin hareket ve sıcaklık miktarı, onun yönetimindeki en büyük “alâmet/işaret” olmuştur.
Felsefeye Giriş 